حکیم ابوالقاسم فردوسی
حكيم ابوالقاسم منصور بن حسن موسوم به ابوالقاسم فردوسی در حدود سال ۳۱۹ هجری شمسی در نزدیکی طوس در خراسان متولد شد. تولد فردوسی را نظامی عروضی(که نخستین کسی است دربارهٔ فردوسی نوشته) در ده «باز» نوشته است که معرب «پاژ» است. منابع جدیدتر به روستاهای «شاداب» و «رزان» نیز اشاره کردهاند که محققان امروزی این ادعاها را قابل اعتنا نمیدانند. پاژ امروزه در استان خراسان ایران و در ۱۵ کیلومتری شمال مشهد قرار دارد.
وی بزرگترين شاعر حماسه سرای ايران است كه به قولی همانند او را تاكنون مادر فلك نزاييده است. مقام فردوسی در زنده نمودن تاريخ ايران و داستانهای ملی وحماسی ايران زمين و همچنين دميدن نفسی تازه به زبان ادب فارسی بسيار شامخ است و از اين روی او را شاعر ملی ايران خواندهاند. براساس روايت چهار مقاله كه كهنترين منبع تاريخی از لحاظ نزديكی به دوران حيات حكيم به شمار میرود فردوسی از خاندان دهقانان ايرانی بوده است. دهقانان در آن روزگار زمين داران كوچكی به شمار میرفتند كه به فرهنگ فارسی عشق میورزيدند و نسل به نسل آن را انتقال میدادند و فردوسی نيز كه از نسل اين ايرانيان اصيل به شمار میرفت همچون پيشينيان خود درصدد حفظ ارزش های ملی ايران بود.
پدر فردوسی دهقان بود که در آن زمان به معنی ایرانیتبار و نیز به معنی صاحب ده بودهاست (ریاحی ۱۳۸۰، ص ۷۲) که میتوان از آن نتیجه گرفت زندگی نسبتاً مرفهی داشتهاست. در نتیجه خانوادهٔ فردوسی احتمالاً در کودکی مشکل مالی نداشتهاست و نیز تحصیلات مناسبی کردهاست. بر اساس شواهد موجود از شاهنامه میتوان نتیجه گرفت...
بر روی ادامه کلیک کنید...
ادامه مطلب
