روزنامه ايتاليایی "لا ريپوبليکا" روز گذشته يک صفحه کامل خود را به بررسی پرونده سد سيوند در ايران و کاوش‌های باستان شناسی دره بلاغی اختصاص داده است. اين روزنامه در گزارش جامعی که با عنوان "آخرين يورش به کوروش بزرگ" تهيه کرده است ضمن انعکاس نظريات گوناگون در اين مورد اشاره می‌کند: سد سيوند که آبگيری آن به تازگی آغاز شده است بيش از 130محوطه باستان شناسی در تنگه بلاغی را در آب غرق خواهد کرد. همچنين گذرگاهی که در گذشته راه اتصال پاسارگاد (اولين پايتخت هخامنشيان) به تخت جمشيد( مکان آيينی آنها ) بود نيز در درياچه سد غرق خواهد شد. در ضمن به دليل آهکی بودن سنگ‌های آرامگاه کوروش و ساير تاسيسات پاسارگاد احتمال اين که در اثر رطوبت به آنها آسيب برسد نيز وجود دارد.

سد سیوند و موارد حاشیه ای آن یکی از بحث های داغی است که در این چند وقت در کشور ما صورت گرفته و هنوز ادامه دارد. از آنجا که این سد در نزدیکی آثاری کهن و بسیار با ارزش ( از نظر هویت ملی ایران هر چند همه میراث کهن ما با ارزش است) در حال ساخت می باشد ، احساسات بسیاری از ایرانیان را برانگیخته است. ایرانیان بسیاری ، با هر نوع سلیقه و گرایشی در مورد آن نظر خود را داده اند.

انواع سد و مشخصات آنها:

سدها در گذشته های دور بر دو نوع بودند، سدهای بلند که معمولاً ارتفاع آنها بیش از 15 متر بوده و سدهای کوتاه که ارتفاع آنها زیر 15 متر می باشد. اما در حال حاضر سدی را کوتاه خطاب می کنند که ارتفاع آن زیر 30 متر باشد. نوع دیگری از دسته بندی سدها در حال حاضر بر اساس مصالح بکار رفته در آنها می باشد و در دنیای کنونی بطور معمول سه نوع سد را بطور عموم می شناسند که این سه نوع سد با توجه به جغرافیای مکانی احداث سد و نوع کاربری آن و نوع اقلیم و میزان آبگیری آن انتخاب می شود.

این سه نوع عبارتند از:

1-  سدهای خاکی:

-        خاکی

-        سنگ ریز

2-  سدهای بتنی:

-         وزنی

-         قوسی

-         پشت بند دار

3-  سدهای لاستیکی

در 14 سال گذشته سدی بسته اند بر تلاقی گاه دو رودخانه در دهکده ای به نام «سیوند» که بر کناره ی «تنگه بلاغی» در استان فارس (100 کیلومتری شیراز) قرار دارد. تنگه ها معمولا در جايی قرار می گیرند که دو رشته کوه ابتدا بهم نزدیک شده و سپس از هم دور می شوند. از این دور و نزدیک شدن چیزی بوجود می آید مثل ساعت شنی. در قسمت های بالا و پائین اش دو دره وسیع قرار می گیرند که «دشت» خوانده می شوند و کمرگاه ساعت شنی همانی است که «تنگه» نام دارد. در استان فارس و در دل رشته کوه های زاگرس هم چنين وضعيتی وجود دارد. در شمال تنگه بلاغی، دشت مرغاب را داریم که پاسارگاد (شامل آرامگاه کوروش کبیر و تخت رستم که مقبره شاهان هخامنشی از داریوش کبیر به بعد است) در آن قرار دارد؛ و در جنوب این تنگه و رشته کوه هم «مرودشت» قرار دارد که تخت جمشید را در برگرفته و تا شیراز گسترده است. جاده ای که پاسارگاد را به تخت جمشید وصل می کند 50 کیلومتر طول دارد و از دهکده «سیوند» می گذرد. بدینسان، آرامگاه کوروش در 12 کیلومتری سد جدید قرار دارد و  تخت جمشید در 38 کیلومتری آن. دریاچه ای که قرار است پشت سد سیوند بوجود آید رو به دشت پاسارگاد داشته و با توجه به میزان آب فعلی دو رودخانه، تا 8 کیلومتر شعاع دارد. معنای این سخن آن است که دریاچه ی این سد دایره ای به وسعت 200 کیلومتر را به زیر آب می برد و در بهترین وضعیت در حوالی 4 کیلومتری آرامگاه کوروش متوقف می شود. برروی ادامه کلیک کنید...